Zakariyya al-Ansari

Abu Yahya Zakariyya ibn Muhammad al-Ansari (1420–1520 M / 823–926 H) adalah seorang ulama Syafi'i yang sangat berpengaruh, ahli fiqh, hafizh hadis, dan sufi yang pernah menjabat sebagai hakim agung (Qadi al-Qudat) Mesir pada masa Dinasti Mamluk. Lahir di Sunayka, Mesir, beliau melanglang buana dalam menuntut ilmu dan belajar kepada ulama-ulama terbesar di zamannya, termasuk Ibn Hajar al-Asqalani dan al-Bulqini. Beliau hidup hingga hampir seratus tahun, menjadikannya penghubung langsung antara berbagai generasi ulama.

Zakariyya al-Ansari dikenal sangat produktif dalam menulis karya di hampir seluruh cabang ilmu-ilmu Islam. Dalam fiqh Syafi'i, kitab syarahnya Fath al-Wahhab atas ringkasannya sendiri Manhaj at-Tullab menjadi teks pengajaran yang baku. Syarahnya atas nazam fiqh Ibn al-Wardi, Sharh al-Bahjah al-Wardiyyah, juga banyak dipelajari. Dalam ilmu hadis, beliau menulis syarah atas karya-karya utama termasuk Sahih al-Bukhari. Beliau juga menghasilkan karya-karya penting dalam bidang nahwu, tafsir Al-Qur'an, dan tasawuf.

Panjang usianya dan keluasan ilmunya yang luar biasa menjadikan beliau sebagai otoritas keilmuan yang tak terbantahkan di eranya. Banyak ulama generasi sesudahnya menyambungkan silsilah keilmuan mereka melalui beliau. Beliau memadukan kedalaman dalam ilmu fiqh dengan kematangan spiritual, dan karya-karyanya terus dipelajari di lembaga-lembaga pendidikan Syafi'i di seluruh dunia Islam. Beliau wafat di Kairo pada usia sekitar seratus tahun.